Kıyamet Sonrası dünyasında, şehirler çökmüş ama
binalar dayanıklı. Şirketler güçlendi, devlet
yok oldu. Bir anevi sistem kuruldu: varlıkların
sahipliği, tescilli ve alım satıma açık.
Gururlu Mirasçı, babası tarafından bir şirketin
sahibi yapıldı. Oysa o, sadece bir genç kadının
kopyasıydı. Onun adı, onun kişiliği, onun hukuki
statüsü. Gerçek kişi ölmüştü.
Şirket Entrikası başladı. Aile içindeki gizli
meseleler, yeni sahibin gözlerini açtı. Bir gün,
bir işlem sırasında, gizli bir kayıt ortaya
çıktı: o, bir ruh transferiyle yerine geçmişti.
Dramatik hava ağırlaştı. Kadın, eski sahibinin
aklını çalarak onun yerine geçmişti. Şimdi, onun
kalbindeki hafızalar, onunla aynı anda yaşıyor.
Yeni sahip, eski sahibin ailesiyle buluştu.
Onlar, o kadar uzun süredir bekledikleri "
ölen"
erkeklerin yerine geçen kişiye karşı kışkırtma
yaptı. Kısacası, o, kendi mirasını kaybetmeye
mahkumdu.
Ama o, bu durumu kabul etmedi. Ruh transferi
yasaları vardı: bir kişi, başka birinin
bedeninde 10 yıl yaşadığında, sahiplik değişir.
Bu süre dolmadan, o, eski sahibin ailesini
mahvetmek zorunda kaldı.
Kara plan, işe yaradı. Aile, yıkıldı. Şirket,
ona geçti. Ama o, artık kendi ruhunu arıyordu.
Ruhun eski sahibi, onun hafızalarını kullanarak,
onu kurtarmak istedi.
Sonuç: Gururlu Mirasçı, eski sahibin kalbine
döndü. Şirket, yeniden başlangıçta. Ama o, artık
yalnızca bir kadının kopyası değil, kendi
hikayesini yazmak isteyen bir insan.
